The lions don't sleep tonight

Dag 16 (Dinsdag 3 oktober)

Vroeg op pad met gids Eric, gamedrive in Etosha. De gids leek er niet veel zin in te hebben. Mogelijk was dat enkel hoe hij overkwam. Hij had ervaring genoeg zou later blijken.

De morning drives werden niet op het Onguma Reserve maar in Etosha gereden. Later nog gevraagd waarom dit eigenlijk werd gedaan, omdat er genoeg wildlife te zien was op Onguma zelf hadden we het idee. Het antwoord was ons echter niet duidelijk.

Zonsopgang tijdens het verlaten van Onguma. Vreemd genoeg moesten we voor de ingang van het park in de rij om een vergunning te halen. Ik had verwacht dat men vanuit Onguma dit vooraf zou regelen, of een doorlopende vergunning zou hebben, maar dat bleek niet het geval.

Even na zeven uur reeds olifanten gespot, die graag een hapje van de struiken aan de andere kant van de weg wilden nemen.

Kort daarna keerde Eric om, en leek hij haast te hebben. We hadden zoiets eerder meegemaakt, en hij moest dus wel onderweg zijn naar een bijzondere spot. Dat bleek inderdaad het geval, een collega gids had doorgegeven dat er een number four in de boom zat. Dit bleek een luipaard te zijn. Hij (zij?) zat te relaxen in een boom. Wat moeilijk te zien, omdat de kop achter een dikke tak zat. Desalniettemin, een goeie sighting! Ja ja, en daar bleef het niet bij.

Spot the lions!

Ongeveer een half uur later waren we op een plek waar een leeuw en een leeuwin te zien waren. Het zou om een koppel gaan dat zich van de rest had afgezonderd om te paren. Eric had het idee dat ze wel snel zouden gaan verplaatsen, omdat het warm werd en ze een plek met betere schaduw op zouden gaan zoeken. Vrij lang bij de koning en koningin der dieren gebleven, maar ze waren blijkbaar toch niet van plan te verhuizen, dan wel enige andere activiteit te vertonen. Nog even wat dichter bij de waterhole gaan kijken, met nog steeds oog op de leeuwen, maar die gedroegen zich als echte luie katten.

Odd one out

Laatste stop was bij een waterhole waar twee grote groepen zebra's gingen drinken. En een wildebeest. Zoveel zebra's hadden we nog niet bij elkaar gezien. Grappig.

Naar het kamp gereden, waar we gelegenheid kregen voor een pitstop en het strekken van de benen. Dit was echter vlak voordat we terug gingen naar Onguma, en we waren er waarschijnlijk omdat Eric de vergunning moest gaan betalen.

Op de weg terug enkele mannetjes kudu's van dichtbij kunnen bekijken. Blijven indrukwekkende beesten.

Rond elf uur terug bij het fort. Even koffie gedronken, en gekeken naar de giraffe die water kwam drinken. Het was een heel ritueel. Het beest is kwetsbaar als hij met gespreide voorpoten staat te drinken, en doet dat dus niet graag, en zeker niet al te lang. Het duurt dus even voordat hij daadwerkelijk aan drinken begint. En vervolgens springt hij al snel weer op en kijkt rond of er geen gevaar is.

De rest van de dag kunnen relaxen. Driegangen lunch, waarbij één van ons meer te eten kreeg dan alle gangen van het diner de avond ervoor bij elkaar.

Om half vier richting main fort, om te verzamelen voor de sundowner drive. Eric was wederom onze gids, en legde uit dat het hier om een combinatie van een gamedrive en een nature drive ging. Het zien van wildlife was mogelijk, maar niet gegarandeerd. Er was echter genoeg te zien. Roofvolgels, zwermvogels, kudu, impala, een gedeeltelijke regenboog.

Rond half zeven tijd voor de sundowner drinks. Een plek 'gezocht' waar we de zon onder konden zien gaan. Eric begon op zijn gemaak de versnaperingen uit te stallen op zijn picknicktafel. Zorgvuldig werd een hele rits soorten drank uitgestald. We waren de enige gasten, dus na enige tijd aangegeven dat een biertje en een gin tonic genoeg waren, en dat hij niet de rest van de spullen hoefde te etaleren.

Nadat de zon onder was, pakte Eric alles netjes weer in. Ik had hem bij het uitstappen gevraagd of hij zeker wist dat er geen leeuwen in de buurt waren. Hij gaf aan dat ze er niet waren. Maar dat bleek niet het geval. Kort na vertrek was er een leeuwin gespot, vlakbij, en vlak langs de weg. Een kleine sundowner drive bonus!

Even opfrissen voor het diner, en met de kart opgehaald. Het diner was buiten op het terras. En er zat dus vlakbij een leeuwin te brullen! Beetje sensatie. Er werd een flinke lamp gehaald, om te kijken waar het beest zat en wat haar plannen waren. Ik inspecteerde de omheining van het terras, en had geconcludeerd dat de leeuwin met gemak op het terras kon komen. De leeuwin had schijnbaar wat gedronken, en ging weer op weg. Vanaf het terras konden we zien dat er met een auto gezocht werd. Men hield het blijkbaar wel in de gaten. Geen zingende obers deze avond. En wel dessert.

Spot the kudu ;)